Bir maceraya atildim ama bakalim hadi hayirlisi...
Eylul ayinda Turkiye`ye geliyorum da hadi gelmisken bir de fotograf sergisi mi acsam demeye kalmadan kendimi sergi hazirliklari icinde buluverdim.
28 Eylul - 7 Ekim 2011 tarihlerinden Taksim Beyoglu`ndaki Yapi Kredi Sanat Merkezi`nin karsisindaki Anzanur Pasajinin 2. katinda sergi acmak icin heyecanlanmaya basladim. Simdilik heyecanliyim, ama zor da olsa hazirliklarimi da bitirecegim insallah. Su an Uganda`da cok ciddi elektrik problemi var. Tam eve bilgisayar ve internet aldim, elektrik dert oldu: Bir gun var, bir gun zifir karanliklardayim... Bildiginiz bir karanlik degil ama Afrika karanligi... Gozumun kulagimdan haberi yok, oyle anlatabilirim herhalde ancak.
Bu sartlar altinda fotograflari halledersem, dia gosterisi de yapacagim ve heyecandan yerimde duramadigim gibi sergiden de ayrilacamayacagim galiba.
O yuzden simdiye kadar tanisamadigim arkadaslar, sesli okurlar, sessiz okurlar, buyrun bakalim...
Beni doldurusa getirenler, daha cok yazmalisin, daha cok fotograf cekmelisin, aslansin, kaplansin diyenler, bakin basima actiginiz islere!
Hadi gelin de yuzyuze goruselim :)
Cok heyecanliyim!
Beni yalniz birakmayin lutfen.
not: print etme, cerceveleme konusunda hesapli is yapan tanidiklariniz varsa lutfen bana bi haber edin. 6 yil oldu Istanbul`dan uzagim, pek bi haberim yok nerde ne yapilira dair.
32 kisi demis ki...:
Ne kadar güzel bi haber:) Çok mutlu oldum, kesin geleceğim:)
aha çok sevindim! görüşmek üzere o zaman. bi işe yararsam yardımcı olmak isterim (print etme vs konularında bilgisizim ne yazık ki). sergiyi çevreme duyuracağımdan emin olabilirsin:)
Heyecanını paylaşıyor ve büyük bir sabırsızlıkla sergiyi bekliyorum. Her şey istediğin gibi yolunda gider inşallah:)
Selam,
http://www.ugurvarli.com iyidir. fine art paper oneririm. ben sergi baskilarimi bu lab ile yapiyorum. duraflex de populer bir baski turu ama kirilmaya musait ve agir gercekten. iyi cekimler
Varol Ozkaner
bir tatlı koşuşturmaca başladı anlaşılan. gönlünüzce olsun.
Arkadaslar, 28 Eylul - 7 Ekim 2011 tarihlerinden Taksim Beyoglu`ndaki Yapi Kredi Sanat Merkezi`nin karsisindaki Anzanur Pasajinin 2. katinda sergi aciyorum. Beklerim. Selamlar, sevgiler!
Ben kesinlikle orada olacağım :) Hemen, hızlı bir biçimde print için seçenekleri araştıracağım.. kolay gelsin..
çok isterim ziyaret etmeyi..şimdiden kolaylıklar dilerim..rabbim yardımcınız olsun..=)
Aynı adres geldi, vardır bir hikmeti :)
Uğur Fotoğrafçılık “Kadir Uğur Varlı”
Ankara Caddesi, Atabay Merkez İş Hanı,
No:169 Kat:2
Sirkeci / Eminönü / İSTANBUL
ugur@ugurvarli.com
baski@ugurvarli.com
uvfotograf@gmail.com
Merhaba ;
Öncelikle tebrik ederim.
Ben 2008'de baskı için küçük bir araştırma yapmıştım. Belki sizin de işinize yarar.
Ugur Varlı ; biraz pahalı.
Ucuz ve kaliteli baskı için Stüdyo Taç (Bağcılar) 0212 4626272
Bir de şurası var; http://www.kristalfotograf.com/?sayfa=Ana_Sayfa
Selamlar
Ahmet
büyük bi merakla bekliyorum. geleceğim mutlaka :)
Merakla bekliyoruz...
Tülay
Sanırım Nymphea ile birlikte geleceğiz..:) Görüşmek üzere..
Merhaba Meltem hanım,
baskı için Kristal Fotoğraf veya Uğur Varlı'ya başvurabilirsiniz. He r ikisinide bu isimlerle internetten bulabilirsiniz. yerleri Sirkeci'de. Ayrıca bana sergi açılış saat, yerini ve kısaca sergi hakkında bilgileri gönderireniz sayfamda duyururum. Burada olursam bende serginize katılmak isterim. Sayfam www.azgezmis.com. Burayı daha çok fotoğrafçılar takip ediyor yaklaşık 7000 takipçisi var. Yani serginize bir hayli fotoğrafçı gelebilir. Tanışmak ve görüşmek umuduyla. Zehra Arslan
Print isini hallettim galiba... Ama burasi Afrika, burda her an hersey olabilir. cok tesekkur ederim yardim onerilerinize...
Zehra, websitenden sana ulasmaya calisacagim. Tesekkur ederim incelikli onerin icin.
Cok heyecanliyim!!!
Print isini hallettim galiba... Ama burasi Afrika, burda her an hersey olabilir. cok tesekkur ederim yardim onerilerinize...
Zehra, websitenden sana ulasmaya calisacagim. Tesekkur ederim incelikli onerin icin.
Cok heyecanliyim!!!
Sevgili Meltem çok sevindim.İstanbulda olsaydım o tarihte mutlak sergini görmeyi isterdim. Maalesef göremeyeceğim, üzgünüm.Çevreme duyuracağım emin ol..sevgiler..ve devam....neriman..daimamutfak..
çok sevindim bu habere..inşallah orada olurum diyorum..çevreme duyuracağım emin ol..sevgiler..neriman
Tamam seni gaza getirdiğim doğru ama keşke ben de İstanbul da olsaydım:(( Ay ne bileyim belki İzmir, Aydın da da açarsın Allah kısmetini arttırsın..Gurur duyduruyorsun..
Cok tesekkur ederım arkadaslar. Prınt ıslerını hallettım. Su an paspartular yapılıyor. 29unda gorusmek uzere... Goresemeyeceklerıme de gelecek yıl gorusmek uzere dıyeyım. Bu sergıden cıkan netıcelere gore her yıl geldıgımde yapmayı planlayabılırım. Sevgıler
meltem kızım, şu anda seni izliyorum televizyonda. ben ki televizyonla uzak bir ilişkisi olan bir insanım, üstelik sabaha kadar okuyan, birşeyler pişiren vs ve öğlen uyanan bir insanım, bugün erken kalktım, bizde hep haber kanalı açıktır evde. bak işte sevmek bu demek ki, ben seni seviyorum, bu sevgi seni tanıdığımdan kaynaklanmıyor tabii ki, ama şu yaşadıkların var ya, işte o seni çok sevdirdi. şu anda gözlerim dolu dolu seni ,zl,yorum ve uzak bir dosta özlem duyup duyup da, kavuşmanın mutluluğunu yaşıyorum. sesini de duymuş oldum bu vesileyle.
iyi ki seni tanıdım meltemciğim.
bizden sevgiyle
Meltem hanım,
Merhaba, sizi "Burası haftasonu" programında izledim. Açıkça ifade etmeliyim ki üzüldüm. Neden derseniz elektrik kesilmesinin çalışmanızı olumsuz etkilediğini söylüyorsunuz. Hiç kendi elektriğinizi üretmeyi düşündünüz mü?
Aşağıdaki linklere bir göz atmanızda fayda olabilir.
Sevgilerimle, izzet@güvenilir.org
www.karbonkale.com
www.facebook.com/pages/Karbonkale/190484441002512
Meltem hanım,
Merhaba, sizi ilk kez "Burası haftasonu" programında izledim. Açıkça ifade etmeliyim ki üzüldüm. Neden derseniz elektrik kesilmesinin çalışmanızı olumsuz etkilediğini söylüyorsunuz. Hiç kendi elektriğinizi üretmeyi düşündünüz mü?
Aşağıdaki linklere bir göz atmanızda fayda olabilir.
Sevgilerimle, izzet@güvenilir.org
www.karbonkale.com
www.facebook.com/pages/Karbonkale/190484441002512
Çok teşekkür ederim!!!
Twitter hesabın olmalı bence.
harika bir şey
Sıra dışı bir hayat.
Habertürk televizyonunu izlerken tesadüfen rastladım bu hayatın sahibine.
Daha sonra isminizden yola çıkarak bloğunuza ulaştım. Neden ilgimi çekti ondan bahsedeyim biraz.
Sanırım birçok insanın içinde yaşattığı fakat adını koymadığı, gizli bir özlem yada ihtiyaç hissettiği duyguların su yüzüne çıkmasına neden oldunuz. Farklı bir özlem, farklı bir anlayış, farklı bir ideal… Avrupa’yı gezmek ve oraya yerleşmekte bulunmayan bir faklılık.
İnsanlar belki ilk anda eleştirmiş olabilir ancak eleştirenleri dahi zamanla heyecanlandıran ve heveslendiren apayrı bir dünya bakışı.
İşte benimde 12 yaşlarımda başlayan, yıllar süren ve gerçekleşmeyen çocukluk hayalimin hatta tutkumun canlı örneğini göstermiş ve hatta uzaktan da olsa yaşatmış oldunuz bana.
Üniversite çağına gelince “ Benimki çocukça bir hayalmiş” şeklindeki düşüncemi çürütmüş oldunuz.
Ne yalan söyleyeyim o günlere ve hayallere geri götürdünüz beni.
Ve ayrıca anlatımınız o kadar duru ve akıcı ki ; Yazılarınızın son kelimesine ulaşmak için ilk kelimesini okumak yeterli. İlk cümleye başladıktan sonra son cümleye kadar sürüklenip gidiyor insan. Olayları sizinle birlikte yaşıyor, sanki yazdıklarınızı kendim yaşamış gibi, kendimi yıllar önce hayalini kurduğum Afrika’nın balta girmemiş ormanlarında hissettim. Sanki çektiğiniz zorlukları ben çektim, yürüdüğünüz yollarda ben yürüdüm, goril ailesini gördüğünüz de ben sevindim. ( Fakat benim hayalimde gorilden çok aslan vardı o yıllarda :))
İnsan hayatındaki bazı unsurlar, birikimler, belki de basit bir olay hayallerinin ve arzularının gelişmesinde temel bir unsur teşkil edebiliyor. Benim de bu çocukluk zamanındaki tutkumu ilkokul sonu, ortaokul başlarında izlediğim “Tarzan” adlı çizgi dizi film oluşturmuştu. TRT de haftada bir gün cumartesi günleri saat 19:00’ da yayınlanıyordu, süresi 20 dakika idi, ben ise buna sinir olurdum, hiç bitmesin istiyordum.
Öyle bir ekti yapmıştı ki ben de; Bir gün film başlamadan birkaç saat önce uykuya dalmışım. Kalktığımda film bitmişti, o kadar üzülmüşüm ki hala o anı hatırlarım.
Ve kedi çapımda Afrika ile ilgili araştırmalar yapmaya başlamıştım. Okuyup araştırdıkça daha çok etkileniyordum. Bir gün ziyaret için akrabalarımızın evine gitmiştik. Kitaplıkta bulunan ansiklopediden Afrika’yı aradım ve “... Afrika’nın balta girmemiş ormanları…” ile ilgili bir paragraflık metni kimseye çaktırmadan yırttım :)ve aylarca onu cebimde sakladım.
Nihayet bir karar verdim ve bir süre belirledim kendi kendime. 17 yaşıma gelince Afrika’ya gidecektim, içim içime sığmıyordu ve bunu arkadaşlarıma da anlattım. Onlarında benimle gelmesi için tek tek ikna ettim. Fakat benim kadar hevesli değillerdi. Zorla onlardan söz aldım 17 yaşında gitmek için. Benim bu tutkumun derecesine onlarda şaşırıyorlardı, ben ise onlarında benim kadar tutkulu olmalarını istiyordum. Bazen bana istemediğim bir şeyi yaptırmak yada kızdırmak için zayıf noktamdan yakalayarak “ Bak Afrika’ya gelmem” diyorlardı. Ben ise bu söze çok kızıyordum, şaka bile yapsalar bütün keyfim kaçıyordu.
Sözleştiğimiz birkaç arkadaşı ve kendimi Afrika’nın şartlarına (Tarzan gibi yaşama şartları :) alıştırmaya çalışıyordum. Ne de olsa çocukluk hayali… Tabi ki uygulanabilir olmuyor haliyle. Afrika insanıyla beraber yaşamak yoktu hayalimde. Sadece ben ve arkadaşlarım, Afrika’nın balta girmemiş ormanları, birde bize eşlik edecek olan yabani hayvanlar (Özellikle aslanlar).
Teknolojiden mümkün olduğu kadar uzak durmak; Şehir, kasaba ve hatta köylerden dahi uzak yaşamak. Afrika’ya uyum kriterleri (Avrupa birliği uyum kriterlerinden çok farklı :) kapsamında bir halat aldık, onunla dağlara, tepelere tırmanırdık, kuşlara tuzak kurup, yakalayıp, pişirip yerdik. Fırat’ın içilmeyen suyunu içerdik, ağaçtan ağaca atlamaya çalışırdık v.s. :) Devam edecek...
DEVAMI...
Bu hayalimi ailemde öğrenmişti. Düşüncelerimi ve bu konudaki kararlığımı onlara da anlatmıştım. Bir gün babam bir soru sordu bana alaylı bir gülüşle;
“ Peki” dedi “ Teknolojiden, insanlardan, köyden – kentten uzak duracağını söylüyorsun ve bir kibrit lazım oldu diyelim, ne yapacaksın hiç teknoloji olmayacaksa hayatında ateşi nasıl yakacaksın” . Ben babamın sorusuna cevap ararken kardeşim; “ Diyelim ki koşarken ayağın takıldı düştün ve bacağın kırıldı veya herhangi bir sebepten dolayı hastaneye gitmen gerekti ne yapacaksın ? “ . Bu sorulara mantıklı bir cevap veremedim ama öyle hırslıydım ki umurumda bile değildi sorunlar veya işin gerçeklik yanı. Onların alaycı tavrına çok kızmıştım. Sinirden ağlamaklı oldum, sesim titredi ve “ Siz görürsünüz, iki aslanla fotoğraf çekilip size göndereceğim” diye bağırmıştım. Tabi fotoğraf makinesinin de karşı çıktığım teknolojinin bir ürünü olduğunu unutmuştum :).
Ve bu hayallerimin, arzularımın, fikirlerimin sonraki yıllarda, zaman içerisinde değişmesinden korkuyordum. Gün gelir bu kararlılığım zayıflarsa, artık istemezsem diye endişeleniyor ve kendi kendime şöyle diyordum; “ Eğer bir gün korktuğum başıma gelirde vazgeçersem, bu vazgeçmemin sebebi, şu anki hayallerimin yanlış ve mutluluk getirmeyen fikirler olmasından değil, ileride edineceğim yanlış görüş ve kararlar olacaktır”.
Peki ne oldu ?
Hayat, kararlılığımı yavaş yavaş eritti şartlar ve gündemler değişti. Artık ben normal bir insan olmuştum !!!
Tabi ki çocukluk arzuları… Adı üzerinde 12 yaşındaki bir çocuğun hayalinde bulunan gerçeklikten uzak bir kurguydu her şey.
İşte bu gerçeklikten uzak hayalin gerçeğe uygun, uygulanabilir versiyonunu gördüm sizde.
Çocukluk hayallerimi yontarak, keserek, biçerek, ekleme-çıkarma yaparak mantıklı ve kabul edilebilir, elle tutulur bir hale getirdiğimde yinede bir özlem olarak kalıyor şimdiki hayatımda.
İşte bu özlemi yaşayamasam da yaşayan bir insanın anılarını, paylaşımlarını takip etmek kalıyor geriye.
Bu bağlamda uygun görürseniz web sitesi ekibi olarak www.kastelekom.com adlı sitemizde size özel bir sayfa açmak ve bunu zaman içerisinde daha da geliştirmek istiyoruz. Sayfada hem sizin bloğunuzdaki paylaşımları yayınlamak ve hem de insanları sizin bloğunuza yönlendirmek için. Ayrıca facebook sayfamızda da bloğunuzdan alıntılar yaparak tanıtımda bulunabiliriz. yonetim@kastelekom.com . Bu yazı herhangi bir şekilde reklam amaçlı değildir. Bu nedenle yazıyı bloğunuzda yayınlamak isteseniz bile site ve E-posta isminin yer aldığı bu paragrafı yayınlamayabilirsiniz. Ben sadece düşüncelerimi paylaşıp, çalışmalarınıza ufak tefek katkıda bulunmak adına sizinle paylaşmak istedim.
İnsanlara rehber ve örnek olduğunuz, bastılırmış özlemlerini açığa çıkardığınız konu aslında, Afrika’ya yada başka bir yere giderek oralarda yaşama kararlığı ve cesaretinin yanı sıra, onunda ötesinde “ yaşamak istediğin gibi yaşamak, hayata belirli kalıpların dışında bakabilmek, doğru bildiğinin peşinden koşabilmek, bir hedef ve ideal için varolmak, tuttuğunu koparmak azmini taşımak “ gibi insanda olması gereken ve hatta insanı insan yapan üstün özelliklerdir. Ve bu özellikleri teoriden çıkarıp canlı bir şekilde sergilemenizdir.
Bir sonraki serginize katılmayı umut eder, insanlara cesaret veren çalışmalarınızdan dolayı tebrik eder, başarılarınızın devamını dilerim…
Facebookta bir sayfa actim fotograflarimla ilgili. Begenirseniz buyurun.
https://www.facebook.com/pages/Meltem-Yasar-Photography/271817016173590
Selamlar!
Blogunuzdan çok geç haberdar oldum.
Sergiyi kaçırdığıma da çok üzüldüm.
Darısı yeni sergi haberlerine, umarım herşey dilediğiniz gibi olmuştur.
İyi çekimler,
Ezgi Yalın
ben lise ogrencisiyim size bloglarda gezinirken rastladim. Kisaca siz benim gelecekte yapmak istedigim her seyi yapmisiniz. Yapmaya zorunlu oldugum seyleri ve yapmak istediklerimin arasindaki farki bu aralar iyice gormeye basladim. Universite hazirliklari sagolsun.
Ben gecen sene Nepal'de gonullu projelerde calistim ve gelecek sene Etiyopya'ya gitmek istiyorum,
Afrika ailem icin cok tedirgin edici oldugu icin pek olumlu bakmiyorlar bu duruma. Ama siz bana inanilmaz cesaret verdiniz
Ben de fotograf cekiyorum ve serginizi gormek icin cok gec kalmamisimdir umarim.
boarding, sen zaten herseye benden once baslamissin. Harikasin!
Etiyopya`yi ne kadar cok sevecegini ben tahmin edemiyorum cunku gercekten cok degisik ve cok guzel bir yer!
Ne kadar heycanlansan yeridir!
Sevgiler
Post a Comment