Tuesday, August 25, 2009

Seda Uganda`da

Bir gun bir email aldim:

`Selam Meltem,
Ben Seda, blogun Uganda diye google'da arattirinca karsima cikti, okudukca da icim icime sigmadi! Tam da benim yapmak istedigim seyi yapiyorsun, ama bunun benim icin sadece bir hayal olarak kalmasini istemiyorum,ve bu yaz yanina geliyorum kismetse:) cok anlatacak seyim var kendimi tutamiyorum! Mailini xxxx adresine gonderebilir misin?Sana soracak cok sorum var!(blogda mailini aradim ama bulamadim, goremedim mi acaba?)sevgiler, odtu'den, Ankara'dan! `

Hemen yanitladim:

`Merhaba Seda,

Basla bakalim sormaya :- )

Bekliyorum!

Sevgiler`

Seda`nin da yaniti hemen geldi:

`Merhaba tekrardan merhaba,
Su aralar Uganda'ya gitme hayaliyle tutusan biri olarak senin bloguna rastlamam ne buyuk sans! Siten ilk karsıma cıkıp profilini okudugumda kucuk bir cıglık bile attım! Eh, Turkiye'de Uganda konsoloslugunun bile olmadıgını, vizenin Misir'dan alinabilecegini yazan sitelerden sonra,

herhalde hic turk gitmemistir oralara yahu diye dusunurken, orada yasayan bir turkle karsılasmak! Hem de Ankara'dan, Odtu'den bir de!
Fotograflarına baktıgımda hayal gibi, sen de yazmıssın, baska bir cagdan sesleniyorsun sanki. Halbuki her ne kadar hayatımızı değiştirmek zor gozukse de, ne kadar icine gomulmussek de su anki hayatımız, farklı secimler yapmak mumkun! İste sen, bir belgesel izleyip Uganda'ya tasınan!
Benim de sanırım aradıgım dogaya yakınlasmak, ilk insanın dogdugu kıtaya, o National Geographic'in gercekten yasandıgı topraklara gelmek. Ben de ruyamda fil tarafından kovalanıp

uykumun kacmasını istiyorum, boyle kabuslar gormek istiyorum ben de,ben de!
Nitekim bu yaz oraya gelmek istiyorum; yapmak istedigimse bir yetimhanede calısmak, ya da okul oncesi kurumunda: cocuklarla beraber olmak benim bir diger tutkum. Su an psikoloji okuyorum

Odtu'de 2. sınıf mezunu olacagım bu yaz, su anda da cocuklarda calısıyorum zaten, fransızca ogretiyorum onlara dramayla karısık. Cok azcık kalifiyeyim yani:)Bunu Uganda'da da yapmak istiyorum, bu deneyimin beni cok buyutecegini hissediyorum.
Su ana kadar bazı yazısmalar yaptım internetten rastgele buldugum kurumlarla, hemen olumlu cevap verdiler, yemek ve orada kalmamı karsılayacaklar, ben de calısacagım, sasırttı bu kadar kolay olması. Biri africa initiative the needy uganda, digeri kikaaya college school, daha once adlarını duydun mu? Pek bir bilgi toplayamıyorum hakkında bu yerlerin cunku yok pek bilgi

internete konulmus, bu durumda yazısmalara guvenmek kalıyor bana, bana bir yol goster:)
Aslında universite bu yaz tercihen staj yapmamızı istiyor, Uganda'da calısmam staj yerine de gecerse beni oldukca rahatlatır,ama kabul edilmezse de problem değil yani:)
Meltem, senin bildigin gonullu olarak calısabilecegim yerler var mı bana onerebilecegin? Ozel egitim merkezleri var mı orada otistik ya da down sendromlulara yonelik?Bak geldiğimde sana yuz tane simit getiririm, bol bol kitap, istedigin cesit peynir:=) Ve vize konusunu nasıl halledebilirim?
Fiyatlar nasıl orada? Mesela bir evin kirası ne kadardır bir aylık? Böyle de soru yagmuruna bogulur iste:) Ha yagmur demişken yaz mevsimi nasıl geciyorum orada? Eh malum tropikal iklim,

pek benzemez Ankara'nınkine:)
Umarım cok bogmadım sorularımla, cevabını dort gozle bekliyorum, gercekten!!!
Sevgiler, Ankara'da gunes var bugun
SEDA`

Lafi uzatmadan hemen sonuca geleyim: Seda`nin gonullu olarak calisacagi yere gittim, baktim

gercekten var mi oyle bir yer diye, fotograflarini cekip gonderdim hem kurumun hem de yazistigi calisanlarinin. Veeee bir gece ansizin cikip geliverdi Seda!

Fotograflarinda da goreceginiz gibi piril piril, sevimli mi sevimli, akilli,

uyumlu, sikayet etmeyen, dunya tatlisi bir surat ve lekesiz bir kalp!

Ben bir sureligine Etiyopya`ya gidiyorum. Ben yokken Seda`nin hikayelerini okuyun diye de onun adresini veriyorum. http://www.sedaugandada.blogspot.com/

Bana `helal olsun` diyenler bu kucuk ama altin kalp icin neler diyecekler cok merak ediyorum… Ben kendisine hayran oldum cunku! Evimde bir 10 gun kaldi, kendisine hayran birakti beni ve gitti.

Catherine bile o kadar sevda ki devamli gonullu olarak tasraya gittigi zaman icin `Seda ne zaman gelecek, Meltem?` diye sorup durdu.

Iki ayligina burada oyle her Turk kizinin kalamayacagi sartlarda kalip cocuklara unutamayacaklari anlar yasatti. Bir de giderken bana yazip biraktigi notta demis ki `Bu kadar sefaleti gordukten s

onra hic bir sey olmamis gibi davranmak cok zor`

Cok zor Sedacim, cok zor… Ama ben seni tekrar buralarda gorecegime cok eminim!

Fotograflarin tamami -en alttaki haric Seda`dan arakladigim fotograflar...






18 comments:

Zeynep Aşkın said...

blogunuza tesadüfen rastladım, hemen izlemeye başladım; çok heyecanlandım.

Syhn said...

ya muhteşemsiniz, cesursunuz... türünün tek örneği sensin sanıyordum ama bak seda da varmış..

burK@ said...

selam meltem :)
seda'yı okudum ama buraya yazayım :P

Expat^Square said...

Yani... Ikiniz de muhtesemsiniz.. Daha ne denebilir ki?

Aksam aksam aglattiniz beni. O goz yaslarinin yarisi sizin gibi insanlarin varligina sevinmemdendi, diger yarisi da koca popomu kaldirip da sizlerin yaptigi girisimleri yapamadigim icin kendime kizmamdandi.

Off ulen...

Expat^Square

uzumgoz said...

insanin kendisine ve insana olan inanci artiyor okudukca boyle guzel seyleri... ben(biz) keskelerden orulu bir dunyanin icerisindeyken, elimizde olanlarin kiymetini bilmeyi bir kenara birak, durmadan sikayet ederken hayattan ... olum kalimla mucadele eden kucuk cocuklari sadece televizyondan gorurken... o da Nat Geo, falan gibi gene medyatik kuruluslarin bakis acisindan... aslinda ne kadar kolay degil mi? cesarete bile geek yok bir saat icinde dusunup karar verilebilecek bir sey... afrikaya gidiyoruz! hop ugandadayiz!! kizima bu blogu okutmayi sizin gibi ornekleri gosterip gosterip durmayi kesmeyecegim siz yazmaya devam ettiginiz surece... umuyorum ki hep varolacaksiniz ki bizim de umudumuz olacak bir gun ayni cesareti gostermeye...

heidi said...

Biz burada rutin hayatın içinde mız mızlanıp dururken yeni bir sayfa açmaktan ölesiye korkarken sizler orada başka bir zamanın başka bir hayatın içindesiniz. Düş gibi geliyorsunuz. Hayranlıkla ve pek çok karmaşık duygu ile izliyoruz sizi. Artık pek tabii Seda'yı da.

pinarbk said...

Burda yazılanlar bana ne kadar az şükrettiğimi hatırlatıyor. Bir de dünyanın bunca kötülüğe rağmen nasıl hala ayakta durabildiğini anlatıyor: Güzel kalpli insanlar sayesinde...

banu said...

o kadar heyecanlandım ki Seda'yı okuyunca... O kadar genç ki umut verdi bana :)

ikiz Bebek said...

düşüncelerinizi uygulamaya koyabildiğiniz için harikasınız

Volkan said...

bu güzel şeylerin peşinden giden bu iki bayanı tanıyo olmak ve onlarla beraber afrikanın bu muhteşem havasını soluyo olmak beni çok mutlu ediyo .

Seda Meşeli said...

Sevgili Meltem,
Ne kadar guzel bahsetmissin benden, ben bile kendime hayran kaldim :) Bana evini ve kalbini actigin icin bin kere tesekkurler, insanlar birbirine yardimci olduktan sonra hicbir sey zor degil iste, hele Uganda'ya gelmek cocuk oyuncagi:) Maalesef son gunlerim artik, donus vakti yaklasti.. Donmek var ama unutmak yok buralari, soz, kendine cok iyi bak!

balanne melike said...

Bravo!!!!! Harikasınız..

balanne melike said...

Bu Seda varya model gibi bişey maşallh..

Anonymous said...

vayyy bea neler oluyor hayatta...

Kübra said...

O kadar duygulandım ki suan aglıyorum bayıldım bloguna dünyada hala sen ve seda gibi insanlar var mı ? keske seda gibi şansım olsaydı! bende Özel egitim bölümü okuyorum..suan lise mezunuyum meslek lisesi cocuk gelişimi özel egitim bölümü... o kdr cok hayallerim var ki üniversitede zihinsel engelliler sınıf ögretmenliğini okucam sonra psikoloji okuyup mastırımıda yabancı dil yapıcam sonrada kendimi cocuklara adıcam özel olarak yaratılmış cocuklara... cok duygulandım cok kötü oldum göz yaslarımı tutamıyorum tesekkür ederim meltem ABLA allah sizlerden razı olsun.. izlemeye devam edicem inş hayallerimi gerceklestirdiğimde banada kapını acar mısın? :((

pigmelerle.dans.eden said...

Kapi acik, Kubra.
Yeter ki yola cik ve buraya ulas, kapi acik.
Sevgiler,
Meltem

burak said...

sizlere sadece dualarımızı yollamakla yetinen bizler malesef sizin kadar cesur olamıyoruz .... harikasınız... soluksuz okuyorum... bellimi olur birgün bnde toplarım cesaretimi gönüllü olarak yanınızda olurum...

Selamet Yetiştiren said...

merhaba Çok güzel bir yere rastladım ,oda sizin sayfanızdı,müthiş ve çok özgürsünüzki,imkanlarla bunları başarmak çok güzel,bol gezmeli ve sağlıklı günler..sevginiz hiç eksilmesin..