Friday, July 25, 2008

Boğazımda Düğümlenen






Yetimhanedeki gönüllü adedi artınca fazla yemek alışverişi yapmamaya başladım yılın ilk yarısında ama ayda bir büyük br ziyafet yapıyorduk. Kurban Bayramı, adanılan bir adak hepsini toplayıp ya da kasaptan et alip yetimhaneye gidiyordum. Hatta bir keresinde arabanın arka koltuğunda 150 kiloluk parçalara ayrılmış bir inekle yolculuk yaptım ki taze kesilmiş et kokusunun ne kadar berbat bi şey olduğunu o zaman öğrendim.
Türkiye’ye gelmeden bir ziyaret edeyim dedim ve çat kapı gittim. Normalde bana bi kahve yaparlar, içe içe çocuklarla sohbet ederiz. Kahve falan hiç bi şey yok. Kahve olsa şeker yok. Ben Amca’ya sordum ne oluyor diye. Gelen gönüllülerin her ay yetimhaneye vermesi gereken bir ücret var, 4 tane de gönüllü var ama bi şey vermiyorlarmış bir süredir. Ben Amca da kimseye para konusunda ısrar eden bir adamcağız değildir. Çocuklar beni yatakhanelerine çekip “Çok aç kaldık” diye anlatmasınlar mı? Kafamın tası attı. Elim ayagim dolandi... Simdiye kadar kimse gelip bana `Biz aciz` demedi ki!
Cumartesi Ben ile buluştuk bir aylık erzak alışverişi yapmak üzere. Ama benim rahatsız olduğum zamana denk geldi, bir yandan alıiveriş yapıyoruz, bir yandan sıcak havanın altında ben boncuk boncuk terliyorum.
Öncelikle et pişirmek için gerekli malzemeleri arabaya yükleyip ben önden gittim ki çocuklar et için ateş yakmışlar bile beni bekliyorlar. Çocukların ağzına benim getirdiklerimin dışında et girmediğini düşünürsek ne kadar önemli bir olay olduğunu daha iyi anlaşılır.
Neyse, biraz hasta ve sersem olduğum için olayın ciddiyetini henüz kavrayamamıştım ki kapıda bir korna sesi duyuldu. Ben Amca, erzagın kalan kısmını bir kamyonet tutup getirmiş. Kamyonet içeri girince çocukların erzağın farkına varıp bir çığlık bir şarkı bir türkü ile Ben’e sarılmaları, mısır unu torbalarını sevinçle omuzdan omuza geçirip hoplayıp zıplayışları vardı ki boğazınızı düğüm düğüm tıkayan bir hisse kapılmamak elde değil. Ben o sırada midem de bozuk olduğu için bana hazırladıkları patates haşlamasını yiyordum ki çocukların aslında o patatesleri bile bana kendi boğazlarından kısarak yaptıklarını anladım. Yutkun yutkun, düğüm boğazımdan aşağı inmiyor. Gözlerimden yaşlar boşanıyor ama bir kisi haric –fotografta yanimda durup bana kaygili bir ifade ile bakan Edith- kimse farketmiyor, ortalık bayram yeri gibi :)
Bundan sonra çocukları gönüllü mönüllü kimseye teslim etmiycem. Bir yerde bir terslik olmsu galiba ama ben anlamadim. Iftira tamak da istemiyorum kimseye. Temmuz erzaklarını da aldık geçen hafta. Biriktirdiğim para suyunu çekmeye başlıyor ama evin bir odasını kiraya verip onun parasini da yetimheneye saklıyorum şimdilik. Eylül’e Allah kerim...

33 comments:

zoitsa said...

buralardan oralara bir yardımımız dokunsa..biz oraların düzenin ve şartlarını bilmediğimiz için bu yardımı nasıl ulaştırabileceğimiz konusunda aydınlatsan ve bize şu üç günlük dünyada birilerine yardım etmenin şerefine eriştiğimiz için yatağımızda huzurla yatmamız fırsatını versen..

fish said...

gönüllü ne demek yaaa...maddi manevi destek veren değil midir..verecek gücü yoksa bu destekleri bulmakla yükümlü hissetmez mi kendini insan gönüllüyüm diyosa..iki saç baş okşamayla olmuyo bu işler..
ahh meltem çocukcağızlar göstermelik gönüllülere denk gelmiş..:((
birinden açım lafını duymak kadar acı veren bişi daha yoktur hayatta ...içim parçalandı okurken...
hele sevinçten arabaya koşuşturan hallerine bakamadım bile :(

SMİLENA said...

sizi uzun zamandır takip ediyorum.iki çocuk annesi olarak her satırlarınızı okurken hıçkıra hıçkıra ağlıyorum.,keşke sizin gibi cesur insanlar daha çok olsa.Hayatın anlamını sizi okuyarak anlıyorum.keşke bir yardımım dokuna bilse.Siz bir meleksiniz...

Goddess Artemis said...

Çocukların aç kalmasına neden olan gönüllüleri çıkartsanıza gönüllü olmaktan. O ne biçim gönüllülükmüş?

ert said...

Meltem ne kadar harika bir şey yaptığının farkındamısın.
Ayrıca Zoitsa ile benzer düşünceler içerisindeyim.

serefraz said...

Slm Meltem

ne zamandır
"keşke şunun yaptıklarını ben yapsam"
dediğim olmamıştı sanırım.
Taaa ki sizin blogu görene kadar.
Çok imrendim çok.

kolaylıklar diliyorum

İpek said...

İnanılmaz bir hayat... Maalesef ki Türkiye'de Uganda gibi olmaya başladı. Selamlar...

xxxx said...

Aslında oraların şartlarını yazsan. Mesela yiyecek, içecek pahalı mı? YTL ya da dolar bazında bir alış-veriş kaça çıkıyor? bilgileri versen bir de ulaşım bilgilerini versen... Buralardan yardım gelir sanıyorum...

Hayat Kaçkını said...

Ah Maritam,
Zaten arkadaşlarımızla konuşmalarımızda falan önemli bir yer almıştın, (Bana soruyorlar arada Meltem napıyo diye:)) ama gözümde bir kat daha büyüdün.. ne diyim..

angelica said...

okurken bile bi yerde içim düğümleniyor inşa. hiç sıkıntı çekmezsin sağlık maddiyat konusunda manevi açıdan o güzelim çocukların sevgisi eminim yetiyordur iyiki varsın..

kumhavuzu said...

ah be canım
nasıl parçalandım..
bende burada elimden geleni yapmaya çalışıyorum
ve biliyorum o çığlıkları
Gönüllüleri..(hepsi bir değil tabii)
Allahım kimseyi açlıkla terbiye etmesin

Sanada geçmiş olsun
Dilerim daha iyisindir.

laleninbahcesi.blogspot.com said...

ben de aynı sizin gibi boğazım da düğüm düğüm okudum yazınızı. Kuş olsam gelsem , çocuklara et pişirip , onlara sarılsam dedim. Ne kadar doyurucu bir iş yapıyorsunuz , bu iş bile değil başka bir şey. Adını koyamadım. Sevgiler size

smart said...

boğaz düğümlenmeyecek gibi değilki. harika birşey yapıyorsunuz. çok takdir ediyorum yaptığınızı. elimizden gelse de bizde birşeyler yapabilsek onlar için.

Açalya said...

Sen tam cennetliksin!

dolphinblue said...

okurken çok duygulandım pc ekranından uzanıp alnından öpmek istedim seni meltem. çocukların çok aç kaldık demesi okurken banada çok dokundu...

melanippes said...

yaptıkların çok güzel,
orada olman çok güzel...
sen çok güzel bir insansın...

pigmelerle.dans.eden said...

Herkese selamlar!

Zoitsa, bana emailini gorebilecegim bir user id ile bir yorum birakirsan, yardim etmene yardim ederim :) Cok tesekkur ederim.

Paluk abla, Artemis,
gonullulerin de yaptigi cok sey var. Ornegin yeni calisma odasi insaa edip boyamislar. Birisi firin yapmis betondan ve daha kolay yemek yapabilecekleri bir ocak. Cok sey yapiyorlar da kucuk(!?) bir detayi unutmuslar galiba...

Ertugrul,
Turkiyeden yardim gondermek astari yuzunden pahaliya gelen bir sey. O yuzden yardimlari nakit alip burda satin almayi yapiyorum. Burda her sey o kadar ucuz ki Turkiyeye gore, o kadar mesafeyi gondermek cok cok cok pahaliya geliyor. Emailim var sende, bana yaz, olur mu?

Dusunun bi: 60-70 ytlye burda cocuklarla (25 cocuk ve 4 calisan) doyasiya mangal yapabiliyoruz. Turkiyede 3 kilo et bu kadar galiba :(

Cok tesekkurler herkese... Bana, bu kadar uzaga kollarinizi acip sarildiginiz icin...

Sevgiler,

Meltem

Zeynep Zengin said...

Meltem Hanım,

E-mail adresim zzengin (at) gmail.com Ufacıkta olsa bir katkım olsun istiyorum, hesap numaranızı gönderebilirseniz memnun olurum.

Sevgilerimle

betül aytaç said...

merhaba meltem,

yardım etmeme yarıdım eder misin? mailim betul.aytac@zenbe.com

bruxa said...

Meltem merhaba,
Turkiyeye geleceksin anladigim kadariyla.
Ben de yardim etmek isterim. bana e-mail atarsan hesap numarani yada gelecegin zamani bildirirsen bir sekilde sana ulastirmaya calisirim.
Sevgiler.
Oyku

pigmelerle.dans.eden said...

Zeynep, Betul, Oyku,
cok tesekkurler...

Oyku,
Turkiyeye gittim, geldim.
email adresini verirsen atarim.

sihirli eller said...

o evin bir odasında sizinle kalmayı nasıl isterdim.sizin tüm bu çabalarınıza ortak olmayı...

pigmelerle.dans.eden said...

Gelmek isteyen varsa, bekliyorum :)
Gercekten!

Jennifer`a manti yapmayi ogretmek sartiyla ama ;)

bruxa said...

oyku.yener@gmail.com

yaşam başka yerde said...

merhaba e-mail adresinizi aradım ama bulamadım herkes adresini yazdığına göre sanırım yok.Neyse benim adresim josephineatabek@gmail.com "gelmek isteyen varsa bekliyorum,gerçekten" demişsiniz ben gelmek istiyorum,gerçekten...
bana yardımcı olurmusunuz

balanne.com melike said...

"İnsan ya hayrandır sana, ya düşman ya da hiç yokmuş gibi unutulur gidersin ya da 1 dakka bile çıkmazsın akıllardan"....Seni tanımak buradan bile olsa çok hoş.

pigmelerle.dans.eden said...

Balannecim,
Nazim Hikmet`in bu satirlarina beni layik gordugun icin sagol...

Şevval Elif SOLMAZ said...

Meltem arkadaşım sen bir harikasın!

Uzunca bir zamandır okuyorum yazılarını ama ilk kez gözümden yaşlar gelerek okudum.

Senden ricam buradan yardım göndermek isteyenler için bir hesap numarasını sayfanda bulundurman.

Mutlaka güven vs gibi konular olacaktır ama sen ekle ve bekle bakalım neler gelecek.

Eminim bu duruma kayıtsız kalamayacak insanlar var içimizde.

Türkiye'ye geldiğin bir dönemde seni tanımayı çok isterim.Elimden gelen birşey olursa lütfen bana ulaş.Maddi manevi her türlü konu için sevvalelifsolmaz@gmail.com adresim bulunsun bir kenarda.

Güzel yüreğinden öpüyorum!Sevgiler..

Ukturk said...

Değerli blogunuzu blog editörü blogumuzda tanıttık daha çok kişiye ulaşması amacıyla.Kolay gelsin..

pigmelerle.dans.eden said...

Selam,
hesap numarasi koymuyorum, ama hic guven meselesi olacagini sanmiyorum. Hem burda hem orda hic kimsenin guven problemi olmadi simdiye kadar. Aksine, yillarca burda yasayip verilen yardimlarin nasil car cur edildigini goren burda yasayan insanlar bile yardimlarini bana gonul rahatligiyla iletiyorlar.

Parada gozum olsa yetim parasi yemek icin taaa buralara gelmezdim di mi? ;) Guzel memleketimde cok daha kolay bunu yapmak.

Sana yazdim Sevval, cok tesekkur ederim. Kimse yuregimi opmemisti simdiye kadar. Pek guzelmis!

nilly said...

Cocuklar bironceki yazinizda cok guzel ifade etmisler. Siz onlarin birtanesisiniz. Harika isler yapiyorsunuz. Keske bizlerde hep "icimizden" birseyler yapmayi dilemek yerine bunu eyleme donusturebilsek.

melara said...

Meltem,
Blogunuzu tesadüfen buldum ve takdir ve gıpta ile takip ediyorum. Hint okyanusunun ortasında küçücük bir adada yaşıyor olmasam ve tabi iki kızım olmasa yanınıza gelebilmeyi çok isterdim...yine de çok uzak sayılmayız, belki daha sonra;)Yolunuz her zaman açık olsun...
Sevgiler

irem said...

sizi gönülden takdir ediyorum. gönül isterki dünyanın hiçbiryerinde hiç kimse açlık ve sefalet çekmesin. elimizin yettiği yere kadar yardım etmekte birçok şey yapabilcekken yapmayanlardan kat be kat evladır.