Wednesday, June 25, 2008

Ada`li Aral`li Veda

Uganda`ya donecegim sabahin korunde kapi calindi, ama minik minik calindi... Abimin ikizleri beni yolcu etmeye gelmisler. Anneleri de babalarina `Babalar Gunu` suprizi birer tshirt giydirmis uzerlerine, bayildim...
Bir gun once aksam hep beraber yemek yiyoruz. Aral, zip zip zipliyor arkamda, kasigi agzima dogru tam goturemiyorum bile. En sonunda babasi -abim- sesini yukseltti `Otursana akilli akilli oglum, halan yemek yiyemiyor` diye. Aral cok bozuldu tabii bu cikismaya ama hemen ortami yumusatmaya calisan bir gulumsemeyle `Ne kadar esek sipasiyim, di mi baba?` demez mi?

3 comments:

Elif Özlem said...

Ammman tanrım
ne kadar da şirinler böyle maaşallah, ikisi de çok tatlı da aral benim favorim oldu.inanılmaz sevimli çocuk. bana hepsi uzakta olan yeğenlerimi hatırlattılar:( çok özledim canlarımı
en güzel günlerin tüm miniklerin olması dileğiyle
sevgiler

Hayat Kaçkını said...

benim yeğenim de giymişti bu tshirtlerden biz de gittik kardeşimle en azından 10 yaş için olanlardan falan alırız. içine de gireriz mis gibi demiştik.. 6 yaşa kadarmış. çok üzüldük..

Lin said...

Great work.