Tuesday, October 31, 2006

Uganda`nin Umit Karan`i!!!!



Gecen hafta memleketten iki deli arkadasim geldi... Onun hikayesini ayrica anlatcam. Gelir gelmez onlari alip safariye goturdum. Neyse aslandi, leopardi, fildi, suydu buydu derken fena eglendik. donerken bir koyde durduk, patates, balik vs vs alalim da donelim evimize dedik. Araba durdugu an seyyar saticilar uzerimize atladi. Acik camlardan iceri siste tavuk, keci eti, gonca -kozde pismis muz-, su, kola satmaya calisan cocuklarin elleri doldu. Aralardan tanidik bi sey carpti gozume. Bi baktim, inanamadim. `Yaw Songul, Bulent, suna bi bakin yaw ben yanlis mi goruyorum?` deyip bazlamaci cocugu kendime dogru cektim omuzundan. Satis yapmaktan umidini kesmis arkasini donmus gidiyordu. Galatsaray formali bir Ugandali! Hem de Umit Karan! Ben arabadan firlayip cocugu yakalayinca korktu nooluyo bu muzunguya diye... `Gel bakayim sen, ver su bazlamalarin hepsini` dedim. Inanamadi. Dedim ki `Senin haberin var mi ne tshirtu giydiginden?` Tik yok cocuktan, cok korktu. Ben biraz anlatinca neye heyecanlandigimizi o zaman sakinledi ama heyecandan konusamiyor, dudaklari titriyor. Bi suru foto cektirdik. Bu arada koy ahalisi cocugu benim elimden aldi onlar veirip ceviriyor nedir bu cocugun olayi diye... Adi David. Fotografi gonderecegime soz verip onu hayranlari ile basbasa biraktik.

2 comments:

Murat Kaya said...

Enteresan. Peki GS forması ta oralara nasıl gitmiş? Bilgiyi post'un içinde göremedim de.. Sormadınız mı? :)

Anonymous said...

"Neyse aslandi, leopardi, fildi, suydu buydu derken fena eglendik."

Yaşamınızın o kadar doğal bir parçasıymış gibi yazmışsınız ki - ki öyle artık gördüğüm kadarıyla - çooook ama çoook kıskandım :)) Ne çok isterdim o aslanları, leoparları, filleri yerinde görmeyi...