Thursday, October 20, 2005

Sefiller ve meleklerin ülkesi burası

Geçen hafta Ben adında Ingilizce, İtalyanca, Luganda vs vs herseyce bilen Ugandalı biriyle tanıştım. Ben'in devletten hiç bir destek almadan, sağdan soldan gelen yardımlarla ayakta tutmaya çalıştığı 18 çocuklu bir yetimhanesi var. Çocuklar okuldayken yetimhaneyi görmek üzere gittik. Çok garip çok benzersiz bir his orda bulunmak. Italyan bir kızcağız da gelmiş, gönüllü orda kalıp çocuklara bakıp annelik yapıyor. Çocuklardan bi kaç tanesi ordaydı okula gidemeyecek kadar küçük olanlardan. Bi de gidip yetim okulu nasıl oluyormuş onu göriym dedim. Demez olaydım. Sadece duvarları olan bi biriket oda, yanında bi tane daha... Tahtadan çatılverilmiş oturacak yerler, pencere olması gereken deliklerden içeri yağmur giriyor... Yerler çamur, beton yok, çocuklar yalınayak... 1 odada 3 sınıf, diğer odada 2 sınıf, öğretmen bir tane -eli yüzü tebeşir tozu içinde şaşırmış bi halde bize bakıyor kızcağız-, öğrencilerin üzerinden bir ip çek bütün kıyafet (?) dökülecek haldeler... Nasıl anlatsam bilemiyorum ki!!!
Daha önceki ziyaret eden bir kac kisinin cektigi ve bastirdigi fotograflari cocuklara dağıttık. Hepsi havalara uçtu!
Sonra daaaa birdenbire hepsi biraraya toplarlanıp "hoşgeldiniz beşgittiniz" temalı bir şarkıya başladılar. Vallahi DNAlarında var dans ve şarkı kabiliyeti!

Italyadan gelen iki zengin çifte önerisi üzerine 25 Aralık Christmas yemeği düzenliyoruz çocuklara. Hergun matoke yiyorlarmış ve her öğün. (Matoke: bizdeki patates yerine kullandıkları yemeklik muz. Kaynatıp ya da ızgarada pişiriveriyorlar.) Hayatlarında ilk kez - umarım son olmaz- yeniyıl yemeği -hindili mindili- yiycekler! Ben -melek adam, en üstteki fotoda yarısı çıkmış :( - çok heyecanlı çocukların midesine doğru düzgün bi şey gircek diye!

2 comments:

yuvakuran said...

Kolay gelsin daha detay olsa'

Tolga said...

Afrika Afrika olali, senin gibi bir melek gormemistir herhalde :))
Varmi bizim il sinirlari icinden ihtiyac??